Voor en met elkaar klussen gebeurt niet voor niks. Toch komt er geen geld aan te pas.
Het principe is: tijd voor tijd. Waarom zou de investering van één uur van jouw leven meer waard zijn dan één uur van het mijne. Waarom zou het ene talent beter beloond worden dan het andere.
Vanuit deze gedachte ‘betalen’ wij elkaar in meier. Surrogaatgeld dat staat voor tijd. Eén uur werk is 12 meier waard, wat de klus ook is. En met jouw verdiende meier kun jij een ander een werkje voor jou laten doen. Hoe meer jij doet, hoe meer meier je verdient, hoe meer klussen je door een ander kunt laten doen. Logisch toch?